'Ga asociaal gedrag niet uit de weg'
'Ga asociaal gedrag niet uit de weg'
Sociologe Beate Volker steunt actie SIRE tegen onaangepaste personen. Een jochie stapt op zijn fiets om zijn modderige wielen door zijn basisschool te trappen.
Een vader - niet zijn eigen vader - spreekt hem aan: of hij niet beter buiten kan gaan fietsen.
Het jochie schrikt. Een andere vader - de vader van weer een ander kind - corrigeert de man van de waarschuwing: of hij zich met zijn eigen zaken wil bemoeien. Er ontspint zich een hopeloze discussie. Ook andere ouders bemoeien zich ermee. De discussie verzandt in een brij van onbegrip. Wat zou het fietsertje ervan hebben geleerd?
Het tafereel speelde zich onlangs af op de basisschool van de kinderen van sociologe Beate Volker. Volgens Volker is het typisch 2009. ,,Sinds de jaren '70 zijn onze beveelhuishoudens veranderd in overleghuishoudens. Iedereen, ook kinderen, stelt alles ter discussie. Dat levert mondige mensen op. Als mensen elkaar aanspreken op hun gedrag, levert dat discussie, of beter: gedoe, op. Daarom zeggen we vaak niets.'
Het is een voorbeeld van het 'onbewust asociale gedrag' waar de organisatie SIRE gisteren een campagne tegen is gestart. Spotjes op tv en radio en advertenties in kranten en tijdschriften moeten de burger een spiegel voorhouden; overal bellend afrekenen bij de kassa, rochelen op straat, luide muziek in de trein, voordringen wanneer een nieuwe kassa opengaat, niet opstaan voor senioren.Iedereen doet het (soms) en meestal onbewust, stelt SIRE. Boodschap: hou rekening met elkaar. Volgens onderzoeksbureau Motivaction gedraagt 95 procent van de Nederlanders zich weleens asociaal. Het varieert van boeren en smakken in het openbaar tot agressief gedrag in het verkeer.
Een goed idee, zo'n campagne, zegt socioloog Volker, die gespecialiseerd is in pro- en asociaal gedrag. ,,Het is niet zo dat het normbesef is vervaagd. Iedereen weet wat aso-gedrag is.' Waarom gedragen we ons dan toch zo? ,,Omdat we weten dat we er niet op worden aangesproken. Als mensen wel zouden weten dat ze vermanend worden toegesproken, dan is de kans groot dat ze zich inhouden. Ga het gedoe, zoals op de basisschool, dus niet uit de weg.' En oke, voegt ze toe: ,,Als jong meisje moet je niet 's nachts, in een lege tram, een groep opgeschoten jochies tot de orde willen roepen.'
Volgens Volker zijn mensen drukker dan ooit. Pa werkt. Ma werkt. Beiden zoeken zelfontplooiing in cursussen, sport en clubjes. Ondertussen moeten de kinderen van en naar de opvang, en op en neer naar de sportclub.
,,Mensen hebben oogkleppen op. Alles en iedereen moet wijken. Daarbij leven we met veel mensen in dezelfde, kleine ruimte. We zitten elkaar in de weg. En 'n die ruimte speelt zich ook nog eens een steeds groter deel van ons priveleven zich af; we voeren er, al dan niet op luide toon, privegesprekken door onze mobieltjes. Jongeren hangen rond alsof de straat van hen is.'
Het is volgens haar een misvatting dat we elkaar vroeger wel corrigeerden: ,,Het was toen simpelweg niet nodig, omdat het bestaan minder gejaagd was.'
Ze vindt dat we, desnoods op school, moeten leren om elkaar aan te spreken en daar 'normaa' op te te reageren. ,,Als ouders die vaardigheden beheersen, noch meegeven, moeten scholen het doen. Dan zal zo'n jongen, die wil fietsen door de gangen van zijn school, zich de volgende keer twee keer bedenken voordat hij opstapt.'
Bron: AD.nl, door Robin Rotman 16.03.2009
Voor meer informatie over het onderzoek kunt u contact opnemen met Piet Hein van Dam, algemeen directeur Motivaction
Bron: ad.nl maart, 2009
