Huizen: Zo wilt u later wonen
Huizen: Zo wilt u later wonen
Makelaars, projectontwikkelaars en woningcorporaties ontdekken de senior als een woonconsument die naast luxe ook zorg wil.
Toegegeven, je moet wel over het nodige geld beschikken, maar dan krijg je ook wat.
De vijftigers van nu krijg je straks het bejaardenhuis niet in. Voor slechts 11 procent van de babyboom-generatie van tussen de 52 en 61 jaar oud is het verzorgingshuis een optie, zo bleek dit jaar uit onderzoek van Motivaction in opdracht van woningcorporatie Habion. De kamers zijn er te klein, de sfeer en uitstraling staan ze tegen.
Gelijk hebben ze, vindt Kees Voorham. Als alternatief voor 'een triest verzorgings- of verpleeghuis dat eruit ziet als een ziekenhuis' zette hij in 2000, onder de hoede van woningcorporatie Woonzorg Nederland, Palisium op. Dat bedrijf ontwikkelt 'een fatsoenlijke woonomgeving': luxe wooncomplexen met - desgewenst - zorg erbij.
Onder Voorhams hoede werden de afgelopen jaren in de bossen van Eerbeek, bij Apeldoorn, vier complexen opgeleverd met appartementen van 300.000 tot 600.000 euro. Voor dat bedrag hebben kopers 135 a 255 vierkante meter woonruimte. De servicekosten bedragen gemiddeld 300 euro per maand, voor onderhoud en bijvoorbeeld iemand die de benodigde zorg regelt. Om zorg in te kopen die de overheid niet vergoedt, storten nieuwe bewoners 9.000 euro in een beleggingsfonds, beheerd door ING Bank.
De bewoners van Palisium Eerbeek zijn volgens Voorham 'sterke individuen'. De eigenaren van de 56 appartementen, 'van voormalige accountants tot oud-directeuren', zijn gemiddeld achter in de zestig en in goede gezondheid. Dat laatste geldt ook voor mevrouw Janssen-Hentzen (79), die in 2004 voor 321.000 euro een appartement kocht, smaakvol ingericht met antiek en schilderijen. De koop was geen probleem: ze verkocht haar vrijstaande woning.
Na het overlijden van haar man, oud-'secretaris van de raad van bestuur bij het vroegere Bijenkorf-concern, vroeg het onderhoud aan het oude huis wel erg veel tijd. Via een bordje van de plaatselijke makelaar werd ze geattendeerd op Palisium Eerbeek, 400 meter van haar oude huis. Heerlijk vindt ze het er. Gerieflijk wonen, geen onderhoud en 'leuke contacten' - maar niet te klef. 'Ik hoef niet elke dag de buren op schoot - alsjeblieft, zeg.' De verhuizing was een preventieve maatregel - zorg heeft mevrouw Janssen-Hentzen (nog) niet nodig. 'Maar te oude planten moet je niet meer verpotten,' zegt ze.
Zo denken steeds meer senioren erover, merkt Voorham. Zij gaan na hun pensioen nadenken over een huis waar ze de rest van hun leven kunnen blijven. Voor een appartementencomplex van Palisium in Nunspeet, waarvan de bouw onlangs begon, schreven ook mensen van eind vijftig zich in.
Onderhoudsvriendelijk
Van de 5,5 miljoen vijftigplussers, van wie 2,2 miljoen tussen de vijftig en zestig jaar, bezitten er velen een huis. Verkopen ze dat, dan is aankoop of huur van een kleiner, luxe, onderhoudsvriendelijk appartement financieel haalbaar - inclusief zorg- en servicearrangementen en makkelijke toegang voor rolstoel of rollator. Op deze welvarende doelgroep richt zich een groeiend aantal projectontwikkelaars en woningcorporaties.
Wie op zoek is naar interessante bouwprojecten, doet er goed aan een makelaar te zoeken die goed ingevoerd is in dit specifieke segment. Projectontwikkelaar Sequoia, die in Leidschendam in een monumentaal pand van de PTT 89 luxe seniorenappartementen bouwt met onder meer een spa en een brasserie, werkt met grotere, regionale makelaarskantoren. Grote projectontwikkelaars als AM Wonen, Heijmans en BAM doen dat ook.
Daarnaast is de pure 'seniorenmakelaar' in opkomst. Zoals Noelle Sanders, die sinds anderhalf jaar in het gebied rond Amersfoort en Utrechtse Heuvelrug uitsluitend senioren bedient. In Groningen heeft makelaardij Boelens Jorritsma al zeven jaar een in seniorenwoningen gespecialiseerde medewerker. Zij zoekt jaarlijks voor vijftig a zestig oudere klanten een huis. Een seniorenmakelaar raadplegen, is een goed idee, vindt ook oud-makelaar Bob Kuijs van woningsite jaap.nl. 'De meeste makelaars doen te veel: ze bemiddelen in recreatiewoningen, bedrijfspanden en woonhuizen. Dan kun je niet goed geinformeerd zijn over de ontwikkelingen op al die gebieden.'
Gemeenten zijn ook een waardevolle informatiebron. Op hun websites staan de geplande bouwprojecten al lang van tevoren vermeld. Daar staat ook welke woningcorporaties plaatselijk actief zijn. Vrijwel allemaal ontwikkelen zij een fors aantal koop- en huurwoningen in de vrije sector, zegt Jasper Klapwijk van Woonzorg Nederland.
Met het gespecialiseerde Palisium speelt deze corporatie in op de toenemende vraag naar ouderenwoningen. Dat doet ook Altus. De laatste ontwikkelt woonzorgcomplexen in het middensegment: appartementen van 250.000 tot 320.000 euro van 90 tot 120 vierkante meter. Palisium zit in een iets hoger segment. Van de duizend a twaalfhonderd woningen die 'moederbedrijf' Woonzorg Nederland jaarlijks oplevert, is de helft geschikt voor senioren in de vrije sector.
Hulpmiddel
Internet is een onmisbaar hulpmiddel. Wooncomplexen voor senioren met zorgarrangementen worden ontwikkeld door vele partijen. Vaak zijn dat groepjes particulieren, die eenmalig een complex bouwen of herontwikkelen. Zij zijn online te vinden via zoektermen als 'senioren' en 'appartementen.' Een site als 50 woning.nl bundelt zulke initiatieven. Op algemene woonsites als funda.nl en jaap.nl is zoeken op specifieke termen niet mogelijk. Funda reageert slechts op het trefwoord 'verzorgingsflat' - en dat woontype willen sommigen nu juist vermijden.
Het kan ook lonen bij de gemeente na te gaan of er plannen bestaan voor de herontwikkeling van oude serviceflats. Daarvan gaan er vele op de schop om plaats te maken voor koop- of huurappartementen voor senioren. Soms wordt op zo'n locatie ook een woonzorgcomplex gebouwd op initiatief van een groep particulieren.
Nieuwbouw is vaker voorhanden dan oudbouw. Ontwikkelaars als Sequoia en Magnus Domus, die oude, markante gebouwen herinrichten als wooncomplexen, doen hooguit een project per jaar.
In Rotterdam legt Magnus Domus de laatste hand aan De Magistraat, een zeer luxe complex. Mevrouw Lucas (82) verhuist binnenkort van haar koopflat aan het Weeda in hartje Rotterdam naar een huurappartement in de Magistraat van 80 vierkante meter. Nooit meer matige magnetronmaaltijden of maanden wachten op zorg, maar dineren met gelijkgestemden in het exclusieve restaurant en gegarandeerde zorg binnen 24 uur.
Dat kost mevrouw Lucas zo'n 3.700 euro per maand, waarvan ongeveer 1.000 euro aftrekbaar is als buitengewone lasten. Een forse som, maar haalbaar dankzij de verkoop van haar flat, slim beleggen en haar pensioen als voormalig hoofd administratie in het Rotterdamse Claraziekenhuis.
Bron: Elsevier, door Rentsje de Gruyter 20.10.07
