Ouders moeten vaker spreken over opvoeding
Ouders praten te weinig met elkaar over wat ze hun kinderen willen meegeven. Lang niet allemaal zijn ze zich bewust van de grote invloed die ze hebben op hoe hun kinderen later in het leven staan.
Het wordt tijd dat opvoeders weer meer verantwoordelijkheid gaan nemen voor de grote groep jongeren die niet vanzelfsprekend zelfredzaam is, vinden de sociologen Frits Spangenberg en Martijn Lampert. Samen schreven zij het boek De grenzeloze generatie en de eeuwige jeugd van hun opvoeders.
,,Velen maken zich er te gemakkelijk vanaf door te stellen dat het wel goed komt en dat we ons geen zorgen hoeven maken'', zeiden zij gisteren in Dordrecht, waar zij de Johan de Wittlezing uitspraken. ,,Dat zien wij anders. We kunnen dat niet overlaten aan de vormende ambities van commercie en reclame, met als zwak excuus dat we beter afzijdig en waardenvrij kunnen blijven.''
Spangenberg en Lampert zijn verbonden aan onderzoeksbureau Motivaction. Uit eerder gepubliceerd onderzoek van dit bureau blijkt dat veel jongeren vooral op zichzelf en hun eigen netwerk zijn gericht en dat alles bij hen draait om genieten, geld, merken en consumeren. Dat individualisme en materialisme is hun niet kwalijk te nemen, maar opvoeders kunnen er wel wat in bijsturen, denken de onderzoekers.
Afgesloten wereldje
Ze constateren dat kinderen al op jonge leeftijd geleerd wordt voor zichzelf op te komen, zodat ze weerbaar zijn. Maar die assertiviteit kan doorslaan en ten koste van anderen gaan: ,,Zelfingenomenheid is een kenmerk geworden van de Nederlandse cultuur. Grote groepen leven in hun eigen, afgesloten wereldje met weinig aandacht voor de medemens die daar wat verder af staat. Identificatie met een groter maatschappelijk verband of project komt veel minder voor dan vroeger.''
Zij zien dat ,,wij er niet meer in slagen om het individuele met het collectieve te verbinden''. ,,Waarom staat in ons onderwijs de individuele ontplooiing meer centraal dan de collectieve vorming in waarden die de bevolking van groot belang vindt, zoals een vriendelijke omgang met elkaar en het zorg dragen voor de kwaliteit van de leefomgeving? Individuele ontwikkeling kan prima hand in hand gaan met meer oog voor collectiviteit, samenleven en teamwork.''
Structuur
Het is voor ouders daarom van belang dat ze stilstaan bij de vraag welke kernwaarden ze willen meegeven aan de komende generatie. ,,Daar wordt erg weinig over gediscussieerd'', constateren Spangenberg en Lampert. ,,Waarschijnlijk doordat er een merkwaardig taboe rust op het bespreken of bekritiseren van opvoedkundige prestaties van ouders en het gedrag en waardenbesef van jongeren. Dat mogen ouders toch zeker zelf weten? Ze doen toch hun best en bedoelen het goed?''
Volgens de auteurs vraagt een grote groep jongeren om richting, duidelijkheid en grenzen. ,,Het bieden van zinvolle structuur en overzicht is de uitdaging van deze tijd voor opvoeders.''
Bron: Nederlands Dagblad 15.10.2010
Download Johan de Wittlezing Het beste dient zich niet vanzelf aan van Frits Spangenberg en Martijn Lampert
